MENAJERİMİ ARA- Cam Kırıkları

Sanırım her şey Dicle’nin ulu orta ve yüksek sesle “Kıraç Özdal’ın babam olduğunu kimse bilmeyecek” demesi ile kötüleşti. Ve senaryo domino taşları gibi yıkıldı.  Yıkıma neden olan sahnelere gelmeden önemli bir noktanın altını çizmek istiyorum: Dicle’nin kendi ayakları üstünde durmak istemesini anlarım ama yardım kapılarını direkt kapaması çok anlamsız değil mi? Güçlü genç kadın imajını bu şekilde mi çizeceksiniz?